Til Rauland det bere

eg lyftar på hatt: Kor godt det var å koma her att!
Traidudenda!
Og derfor til fjells vil eg draga som døl,
og kjenninga finna og gløyma meg sjølv!
Tradudendadei.

 

Og det var starten på eit nytt år i folkekulturens teikn. Tida er komen for å starta eit nytt og betre år på Rauland. Med friskt mot vender nye og gamle studentar dei solbrune nasene sine opp mot fjellet, Totak og fridommen. Det var ikkje meininga å starte opp att bloggen, men folk truga med å starta fjesbokkampanje for å få meg til å blogga att. Eg kunne då ikkje gje dei den gleda av å verte intervjua av Vest-Telemark Blad for at deira fjesbokkampanje hadde nådd fram, og dermed ta æra for at eg starta å skriva igjen, så eg byrja å blogga på rein trass. Skjønt, dei fortener vel den æra uansett...

 

I medan på Rauland:



Då eg hadde reist langt og lengre enn langt, kom eg fram til ein gard som heiter Bitustøyl. Her stod døra på gamlestoga open. Husfrua Britt Elin tok godt imot både Johanna og meg sjøl, og gav oss husly for natta. Noko mat i skrotten fekk me òg:



Vafler med heimalaga syltety, rjome, prim frå Bryn i Trysil og nylaga kreklingbærsaft. Det var eit riktig herremåltid,  eventuelt damemåltid som det var i dette tilfellet, som kunne vera ein konge verdig om han hadde teke turen her.

Neste morgon vakna me til sol og bjølleklang frå sauene. Enda eg sov på berre éi madrass merka eg ikkje noko til erta, så eg er nok ikkje ei ekta prinsessa. Me fann derimot ut at alle hadde hatt rare draumar i natt, men me rekna oss fram til at me ikkje hadde sove i 13 dagar i alle fall.

Ute på tunet vart det safting av kreklingbær. Britt Elin stod i bresjen for det:

Me fekk òg besøk frå Hardanger: ein harding kom opp på garden for å selga nyplukka plommer frå Hardanger. Det måtte me naturleg nok slå til på.

Eit bilete av Johanna - sånn for å unngå søksmål. Den nye traktoren til Svein Olav til høgre i bakkant.



Eg har kjøpt meg nye Converse-sko for lønningsposen min i sommar. Dei ser ikkje ut! Britt Elin var så gild å tilbaud meg å vera med i fjosen for å gjera noko med saka, så me får sjå om dei ikkje går seg til - bokstaveleg talt.

 

Men er det ikkje nokre uglar i mosen her? Kvar er den siste kvisten i Kvasten? Kvar har Ine teke vegen? Har ho mista flyet til Noreg? Har ho rømd heimanfrå med ein kjekk prins? Eller har ho vorte kidnappa av innfødde i Hillbillyland? Ikkje gå glipp av det spanande framhaldet i neste innlegg!

2 kommentarar

Martha

22.aug.2011 kl.20:23

Og sist, men ikkje minst: Kvifor er ikkje du i Irland??

Irene Bjørke

23.aug.2011 kl.00:45

Martha: Fordi dei er så treige med å byrja semesteret. Eg skal over der om ikkje så lengje. Startar ikkje der før 15. september.

Skriv ein ny kommentar

Irene Bjørke

Irene Bjørke

21, Kvinnherad

Går andreåret på folkemusikkstudiet på HiT, Rauland. Likar skogar i tur og mark.

Kategoriar

Arkiv

hits